LET OP: Deze keer niet 1 maar maar liefst 2 verhalen!

Lang geleden leefde er eens een goede koning. Hij leefde lang en gelukkig. Einde

Er was eens, in een land hier ver vandaan, een getalenteerd straatmuzikant genaamd Lemmort Raans.
Lemmort is als kleine jongen opgegroeid in een klooster, onder de hoede van Monnik Letsmurd. Hier leerde hij over de goden, het heelal, en over de planeet waar hij woonde. Reuze fascinerend vond Lemmort dit, en hij genoot dan ook elke dag van de wijze lessen wie zijn leraar hem bijbracht. Lemmort was een getalenteerd joch, en pikte alles snel op. Helaas was dit niet het enige dat hij snel oppikte, want Lemmort kon zijn handen niet van andermans spullen afhouden. Hij pikte zo nu en dan nog wel eens een snoepje uit de grote keuken van het klooster, dit tot ongenoegen van de chef, die met zijn spraakgebrek moeite had om dit ten oor te leggen aan zijn mede monniken. Toen Lemmort 18 jaar oud was, verliet hij het klooster om de wereld rond te reizen, op zoek naar zijn ware geluk. Op vele plaatsen kwam onze Lemmort, en leerde vele culturen kennen. Maar waar hij ook kwam, had hij een zwak voor muziek. Lemmort en muziek waren 2 handen op 1 buik, of 4 handen op de buik van Jos Bos. Toch was de aantrekkingskracht voor ritme groter dan de melodielijnen die hij hoorde, en hij begon dan zelf ook mee te klappen, en zo nu en dan mee te spelen met straatmuzikanten. Talent voor ritme had Lemmort zeker, en in korte tijd werd zijn naam door het hele land bekend!
Lemmort begon met het bouwen van zijn eigen slagwerk instrumenten en percussie producten, zodat hij altijd het beste materiaal had om de blits te maken!
Maar tijdens één van zijn wonderbaarlijke reizen stuitte Lemmort op iets mysterieus. Nadat hij optredens had gehad in een stad reisde hij door een groot en oud bos, grote bomen en vergroeide wortels versperden hem de weg. Bij het doorbreken van het bos, begon het ineens te regenen. Geen normale regenbui, het plensde van jawelster! Lemmort keek om zich heen en zag onder de wortels van een grote boom een grote ruimte, waar hij goed zou kunnen schuilen. Snel sprong hij over enkele struikgewassen en losse takken en zorgde dat hij zich goed in het gat kon wurmen. Lemmort kroop en kroop om diep in de ruimte te komen, maar hoe verder hij kroop, hoe meer ruimte hij kreeg!
Ineens stond Lemmort in een goed verlichte kamer! Hij keek om zich heen, en het enige wat hij zag was een Drumstok in het midden van de ruimte! Dit was niet zomaar een drumstok, dacht hij, dit was de drumstok onder de drumstokken, de heilige graal van de slagwerkwereld, voor hem zag hij een drumstok met grote letters erop gedrukt: ShufflePercussionGroup zag hij staan, bij het vastpakken van de stok begon alles om Lemmort heen te draaien, zwart werd wit, geel werd paars! Lemmort verloor zijn bewustzijn.
FLATS! een natte plens water lande recht in het gezicht van Lemmort. WAKKER WORDEN STRAATRAT hoorde hij iemand in de verte roepen. Lemmort knipperde met zijn ogen.. Hij lag in een stad tegen een muur, langs hem heen liepen mensen door de straten. Achter hem hoorde hij WORST TE KOOP, LEKKERE ROOKWORST! Hij stond op en liep een stukje, in zijn hand had hij nog steeds de heilige graal van de slagwerkwereld, de drumstok die hij zo aanbidde. Lemmort had een doel voor ogen, het vinden van de Shufflepercussiongroup. Gelukkig voor Lemmort zag hij verderop een aantal gespierde knapen een vrachtwagen uitladen, deze knappe kerels hadden t-shirts aan met hierop SHUFFLEPERCUSSIONGROUP gedrukt! wat een geluk.
Lemmort trad nader en zag toen ook knappe vrouwen met een Shuffle-shirt vol in de weer met koffers en kisten.
Lemmort’s blik viel op een poster waarop de show Slagroom! stond afgebeeld. Daar zou hij heengaan, daar moest hij zijn.
Helaas waren zelfs voor Lemmort de kaarten voor deze voorstelling uitverkocht, en kon hij niet anders doen dan te wachten tot zijn helden klaar waren met de show. Na deze lange tijd wachten stapte Lemmort op één van de artiesten af en vroeg hem of hij deel kon uitmaken van deze bijzondere groep. De man deelde hem mede dat hij geen rijbewijs had, en dat hij minstens 2 krat pils op had. Lemmort vond dit bijzonder kundig en reageerde met de vraag wat of hij nodig zou hebben om toegelaten te worden tot deze groep, het antwoord: Amoal zoad.

Einde.

Uit dit verhaal blijkt maar weer eens hoe bekend de Shufflepercussiongroup wel niet is! En daarom is het dan ook niet gek dat Lemmort graag mee zou willen spelen met Shuffle! De afgelopen shows verliepen natuurlijk Fanstastisch waardoor de postitieve reacties niet zijn gebasseerd op leugens, maar keiharde feiten! Wel is er enig misverstand geweest over het verschil tussen gespierde muzikanten en dikkige jongens, waarmee ik wil aanduiden dat de shufflepercussiongroup bestaat uit afgetrainde lichamen, en volle spiermassa’s. Dat hierover in de toekomst geen misverstand meer mag ontstaan.

Mits u kaarten heeft voor één van/of misschien wel allebei, de laatste 2 shows op 5 en 7 maart, zeg ik u: TOT DAN!
Zoniet: TOT OOIT!

Fransie Vakantie.